Moja głowa! - wrzasnęła Hania

Dziś w szpitalu.

Przyjechałyśmy na zdjęcie opatrunku. Trzy tryliony ludzi, długa kolejka do rejestracji. Trzymam Hanię za łapkę i stoimy. Stoimy, stoimy. Hania po jakichś pięciu minutach zaczyna się wyrywać. No to zaklepuję miejsce za starszym panem i lecę za nią. Odwiedzamy pana w szatni, jakieś boczne korytarze. Nareszcie my. Hanię za łapę chwytam i pędem do okienka. Wszystkie dokumenty mam  przygotowane, wręczam pani, łapy nie puszczam i nagle z otwartej, przechylonej torby wypadają mi Hani chrupki. Rzucam się do zbierania  - tym samym moja głowa znika pani z okienka z pola widzenia (a babka coś do mnie mówi), Hania korzysta z odzyskanej wolności i biegnie na schody.

- Tylko nie na schody!!!!!!  - krzyczę rozpaczliwie.

Pani w okienku dopytuje się mnie o datę poprzedniej wizyty u chirurga.

- Proszę pani, zaraz, nie mogę teraz rozmawiac, muszę... - rozglądam sie w panice. I nagle słyszę:

- Moja głowa!!!!!

Hania zdążyła wejść na półpiętro (to trwało może 5 sekund!) i włożyć głowę między pręty poręczy. Głowa utknęła, bo zawadzała o naszą nieszczęsną... kokajdkę.

I dlatego na pytanie, które od soboty padło w naszym kierunku milion razy - Jak jej pilnujecie???  - odpowiadam, że najlepiej jak umiemy. Ale Hani zwyczajnie chwilami nie da się upilnować. Jedyne wyjście, jakie widzę, to upolować ją jak krowę na metrowym łańcuchu w pokoju wyłożonym materacami.

Kokajdka budziła przez dwa dni wielki entuzjazm. Tak wielki, że Hania zażądała jeszcze kilku:

I mam nowa ksywę. 

 - Madam Gazelo - zwraca się do mnie Hania rano.

- Hę - nie kojarzę i nie wiem, czy to do mnie.

 - Może zjobimy sobie klubik?

Zdecydowanie za dużo bajek wczoraj było. *

* Gazela to bohaterka Peppy Pig, a "klubik" to określenie zaczerpnięte z Klubu Przyjaciół Myszki Miki.